COSO III  Jak monitorować systemy kontroli wewnętrznej (Guidance on Monitoring Internal Control Systems)

PIKW, Warszawa 2011


Komitet Organizacji Sponsorujących Komisję Treadway’a (Committee of Sponsoring Organizations of the Treadway Commission, w skrócie COSO) został utworzony w 1985 w USA. Jego zadaniem było sponsorowanie Krajowej Komisji ds. Oszustw w Sprawozdawczości Finansowej (National Commission on Fraudulent Financial Reporting). Była to niezależna inicjatywa sektora prywatnego zainteresowanego analizą i eliminacją przyczyn nadużyć w sprawozdawczości finansowej.

Wyniki swoich badań Komitet publikuje w formie raportów, które tworzą wzorcowy model systemu kontroli wewnętrznej, na podstawie którego firmy i organizacje mogą ocenić własny system.

Opublikowany w roku 2009 raport COSO: Wytyczne w sprawie monitorowania systemów kontroli wewnętrznej stanowi rozwinięcie i uszczegółowienie jednego z komponentów kontroli wewnętrznej, opisanego w raporcie COSO I. Brak narzędzi czy też wskazówek, jak na podstawie wymogów formalnych, obowiązujących standardów czy zaleceń kodeksów ładu korporacyjnego (Governance) monitorować systemy kontroli wewnętrznej i raportować o tym, stały się głównym powodem opracowania raportu COSO III.

Raport składa się z trzech części:

  1. Guidance, czyli wskazówki albo "przewodnik",
  2. Application, czyli zastosowanie
  3. Examples, czyli przykłady, jak stosować te wskazówki w rozmaitych typach organizacji.

Wytyczne w sprawie monitoringu opierają się na trzech podstawowych elementach:

  • Ustalaniu podstawy do monitorowania, w tym:
    1. Podjęciu odpowiednich decyzji na najwyższym szczeblu władzy organizacji,
    2. Zbudowaniu skutecznej struktury organizacyjnej, która przypisze odpowiednie role w monitorowaniu osobom z odpowiednimi możliwościami, umiejętnościami i kompetencjami,
    3. Ustaleniu punktu wyjściowego, od którego wdrożone zostaną do monitorowania bieżące oraz przyszłe oceny.
  • Projektowaniu i wykonywaniu procedur monitorowania, koncentrującego się na przekonującej informacji o funkcjonowaniu kluczowych mechanizmów kontrolnych,
  • Niezwłocznym raportowaniu ocen i wyników, które stwierdzają niedociągnięcia, do przełożonych oraz raportowaniu wszelkich wyników monitoringu do odpowiednich pracowników i zarządu w czasie umożliwiającym szybkie usprawnienie systemu.

 Zamów